De Blankaart

De Blankaart is nu een begrip in Vlaanderen. Het is een essentieel onderdeel geworden binnen een netwerk van natuurgebieden in Europa. Voor velen is de Blankaart een vanzelfsprekendheid. Zoals de overstromingen er elk jaar komen en gaan is de Blankaart er voor de meeste natuurbeschermers en “vogelaars” altijd geweest; in vol ornaat, met duizenden smienten en kolganzen, de aalscholvers en de roerdomp, het porseleinhoen en de kwartelkoning.

Weinigen herinneren zich het ontstaan van dit unieke natuurgebied. Die geschiedenis is nochtans even mooi en verrassend als het gebied zelf. De Blankaart is immers geen natuurgebied geworden bij ministerieel besluit. De Blankaart was al veel langer een beschermde natuurparel in de IJzervallei op het moment dat de Vlaamse overheid de Blankaart het officiële statuut van natuurreservaat toekende.

De geschiedenis van de Blankaart is veel meer dan een verhaal over aalscholvers en reigers, over grote boterbloem en moeraslathyrus, is veel meer dan statistieken over overwinterende smienten en kolganzen, over waterpeilen en nitraten. De geschiedenis van de Blankaart is veel rijker en gaat veel dieper.